Google Website Translator Gadget

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 29 Απριλίου 2011

Ο εαυτός μας κι ο κόσμος με τα μάτια του σκύλου μας


 
Αν κάποιος λατρεύει τους σκύλους και θέλει να κάνει καλύτερη τη σχέση του με τον τετράποδο φίλο του, τότε αυτό το βιβλίο θα αποτελέσει πολύτιμο βοηθό.
Όσοι γνωρίζουν το Cesar Millan (o συγγραφέας του βιβλίου) από την εκπομπή του “Dog Whisperer”, έχουν αντιληφθεί ότι δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο εκπαιδευτή. Μεγαλωμένος στο Κουλικάν του Μεξικό, παρατήρησε από πολύ μικρός τον τρόπο συμπεριφοράς των ζώων και είδε τα πράγματα από μία εντελώς διαφορετική οπτική. Ερχόμενος στο Λος Άντζελες διαπίστωσε ότι τα πράγματα εκεί δεν ήταν και τόσο ευοίωνα για τα ζώα και το μεγάλο λάθος γινόταν από την πλευρά των ιδιοκτητών. Από τότε προσπάθησε και κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο γνωστούς ψυχολόγους – εκπαιδευτές σκύλων.
Στο συγκεκριμένο εγχειρίδιο που δεν είναι πανάκεια σε καμία περίπτωση, αναλύει κάποια βασικά θέματα που προκύπτουν στην επικοινωνία και στην αλληλεπίδραση με τον σκύλο μας και ποιοι είναι οι τρόποι επίλυσής τους. Όλα αυτά παρουσιάζονται μ' έναν πολύ βατό και απλό τρόπο και δεν λείπουν και παραδείγματα, που βοηθούν στην κατανόηση.


Παρακάτω ακολουθεί το γλωσσάρι του Cesar:
  1. Ήρεμη – αποφασιστική ενέργεια
    Αυτή είναι η ενέργεια που πρέπει να προβάλει ο κάθε ιδιοκτήτης για να είναι ο αρχηγός της αγέλης. Προσοχή! Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είστε θυμωμένοι ή επιθετικοί. Ήρεμος και αποφασιστικός είναι ο αρχηγός που είναι πάντα συμπονετικός και έχει τον έλεγχο της κατάστασης.
  2. Ήρεμη – υποταγμένη ενέργεια
    Στη “φύση”, αυτή είναι η ενέργεια που πρέπει να έχει ο κάθε “ακόλουθος” αγέλης, άρα αυτή πρέπει να προβάλει και το σκυλί που ζει μ' ανθρώπους.
  3. Άσκηση, πειθαρχία και αγάπη... με αυτή τη σειρά!
    Αυτά είναι τα συστατικά για ένα ισορροπημένο και ευτυχισμένο σκύλο.
  1. Oδηγείστε τον περίπατο.
    Ο περίπατος είναι πραγματική ιεροτελεστία για ένα σκυλί. Πρέπει να γίνεται τουλάχιστος δύο φορές την ημέρα, για τουλάχιστον 30-45 λεπτά κάθε φορά, ώστε να ασκείται το μυαλό και το σώμα του ζώου. Αρχηγός καθ' όλη τη διάρκεια του περιπάτου πρέπει να είναι ο κάτοχος του σκύλου.
  2. Κανόνες, όρια και περιορισμοί
    Τα σκυλιά πρέπει να ξέρουν ότι αρχηγός της αγέλης είναι αυτός που βάζει τους κανόνες. Θυμηθείτε: Ο θυμός και η κακοποίηση ενός ζώου δεν σας εξυψώνουν στα μάτια του, αλλά αντιθέτως χάνετε το παιχνίδι.
  3. Θέματα
    Όταν ένα σκυλί δεν θεωρεί τον ιδιοκτήτη του δυνατό και σταθερό αρχηγό, παύει να έχει σαφή αντίληψη του δικού του ρόλου και μπορεί να σας “καβαλήσει”.
  4. Μύτη, μάτια, αυτιά... με αυτή τη σειρά!
    Δεν επικοινωνούμε με τον ίδιο τρόπο εμείς και τα ζώα. Εμείς θα χρησιμοποιήσουμε πρώτα τ' αυτιά μας, μετά τα μάτια μας και τελευταία τη μύτη μας. Τα σκυλιά λειτουργούν εντέλως αντίστροφα. Για να μας εμπιστευτεί πρέπει πρώτα να μας μυρίσει.
  5. Εξανθρωπίζοντας ένα σκυλί
    Τα ρουχαλάκια, τα φιλετάκια και η χλιδή δεν κάνουν ένα σκύλο ευτυχισμένο. Αυτό που χρειάζεται είναι η τακτική άσκηση, ένας δυναμικός και σταθερός αρχηγός αγέλης και η αγάπη που έχει κερδηθεί.
  6. Εκπαίδευση ανθρώπων
    Τις περισσότερες φορές το πρόβλημα το έχουμε εμείς. Η δική μας συμπεριφορά είναι που δρα αρνητικά στο σκυλί.
Αυτά είναι κάποια βασικά tips που σίγουρα θα βοηθήσουν. Μην ξεχνάμε όμως ότι όλα είναι θέμα υπομονής. Μην περιμένετε ότι θα υπάρξουν αποτελέσματα από τη μια στιγμή στην άλλη. Τα σκυλιά αντιλαμβάνονται την ενέργεια και την γλώσσα του σώματος, οπότε αν δουν ότι εσείς είστε θετικοί απέναντι τους, θ' ανταποδώσουν κι αυτά με τον τρόπο τους.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε το site του Cesar Millan:

Πέμπτη 21 Απριλίου 2011

OUT


 
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΞΕΠΕΡΝΑΣ ΤΑ ΟΡΙΑ;
ΟΤΑΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙΣ ΠΩΣ ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΤΟ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ;
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΦΟΝΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΙΛΙΑ;
ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΖΕΡΗ ΖΩΗ ΣΟΥ;

Δεν συνηθίζω να διαβάζω γυναικεία λογοτεχνία, γιατί τις περισσότερες φορές έχουν βρει μία μανιέρα κι αυτή είναι: γυναίκα καταπιεσμένη βρίσκει εραστή και κάνουν παθιασμένο σεξ, σ' όλα τα πιθανά μέρη. Καθαρή περίπτωση άρλεκιν δηλαδή. Εδώ όμως η Νατσούο Κιρίνο μ' εξέπληξε ευχάριστα μ' αυτό το αστυνομικό μυθιστόρημα.
Τέσσερις γυναίκες δουλεύουν σ' ένα εργοστάσιο συσκευασμένων γευμάτων. Η κατάθλιψη είναι παρούσα και όλες θέλουν να ξεφύγουν από τις μίζερες ζωές τους. Ώσπου κάποια στιγμή, η Γιαϊόι βρίσκει το κουράγιο και σκοτώνει τον τυραννικό και βίαιο σύζυγό της. Όταν το εκμυστηρεύεται στη Μασάκο και ζητάει τη βοήθεια της, κανείς δεν φαντάζεται που θα τους οδηγήσει όλη αυτή η ιστορία και που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος, για την ελευθερία του.
Ποτέ δεν είχε πέσει στα χέρια μου κάτι παρόμοιο. Έχω ξεκοκκαλίσει αρκετά αστυνομικά μυθιστορήματα, αλλά κανένα δεν φτάνει στο βάθος της ανθρώπινης ψυχής, όπως αυτό. Η συγγραφέας προσπαθεί ν' αναλύσει τον ανθρώπινο βυθό, αλλά ορισμένες φορές κουράζει με τις περιγραφές. Σε γενικές γραμμές σε κρατάει σε αγωνία, αλλά περίμενα κάτι πιο δυνατό. Η βία και το σεξ δεν λείπουν, αλλά δεν είναι κάτι το αρρωστημένο, όπως λέει η περίληψη του βιβλίου.
Ο μεταφραστής δεν έχει κάνει καλή δουλειά κι αυτό μειώνει την ποιότητα του βιβλίου. Λίγη προσοχή δεν βλάπτει!
Προτείνεται σε ανθρώπους που θέλουν κάτι έξω από τα τετριμμένα και που τους αρέσει η ψυχολογική και η σωματική βία, σε λογικά πλαίσια. Η τιμή είναι στα μείον του βιβλίου και ο μελλοντικός αναγνώστης θα βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

The Call of Cthulhu



Ο ανθρωπολόγος Francis Wayland Thurston κληρονομεί την περιουσία του θείου του, George Gammell Angell, ενός διακεκριμένου καθηγητή σημιτικών γλωσσών στο Brown University του Rhode Island που πέθανε ξαφνικά τον χειμώνα του 1926-1927 κάτω από παράξενες συνθήκες. Ψάχνοντας στα έγγραφα του θείου του, ο Thurston ανακαλύπτει κάποια χειρόγραφα σε ένα καλά κλειδωμένο κουτί, μέρος των ερευνών του καθηγητή Angell, που ειδικευόταν στις αρχαίες επιγραφές, πάνω σε μια μυστική και πανάρχαια θρησκεία που λάτρευε την σκοτεινή οντότητα, Cthulhu. Αυτή η μοιραία ανακάλυψη επηρρέασε τόσο τον Thurston και σφράγισε τη ζωή του, που πιθανόν να αποτέλεσε και την θανατική του καταδίκη...

Η διάσημη νουβέλα του H.P. Lovecraft, “The Call of Cthulhu”, γράφτηκε το καλοκαίρι του 1926 και πρωτοδημοσιεύτηκε στην συλλογή “Weird Tales” το 1928. Την ιστορία αφηγείται ο Francis Wayland Thurston και χωρίζεται σε τρία μέρη: “The Horror in Clay”, “The Tale of Inspector Legrasse” και “The Madness From the Sea”. Η νουβέλα του Lovecraft, που θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του φανταστικού (θα έλεγα πως μαζί με τον Edgar Allan Poe είναι οι πατέρες της λογοτεχνίας τρόμου), παρουσιάζει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία πλάθοντας τον -διάσημο πια σήμερα- μύθο γύρω από την εξωγήινη οντότητα Cthulhu που ήρθε από τα αστέρια εκατομμύρια χρόνια πριν, προκειμένου να καταστρέψει τους Μεγάλους Αρχαίους αυτού του κόσμου και έπειτα ο δαίμονας εγκλωβίστηκε βυθιζόμενος στον υγρό του τάφο. 

  
Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση δίνει έναν τόνο αμεσότητας, όμως ο λόγος μέσα στο κείμενο είναι τόσο πυκνός που κουράζει τον αναγνώστη από ένα σημείο και μετά. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι πως η ιστορία βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στην αφήγηση, με ελάχιστες περιγραφές (περιορίζονται ουσιαστικά στο αγαλματίδιο του δαίμονα) και καθόλου διαλόγους, δείγμα της ιδιαίτερης γραφής του Lovecraft. Μάλιστα όσον αφορά το τελευταίο, ο Stephen King στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του “On Writing: A Memoir of the Craft” αναφέρει πως λόγω της εκκεντρικής ζωής του και εξαιτίας της κοινωνικής του απομόνωσης, ο Lovecraft επίτηδες δεν χρησιμοποιούσε πολύ τον διάλογο στα έργα του, γιατί φαίνεται πως γνώριζε και ο ίδιος ότι δεν ήταν καλός σε αυτό. Όμως, αν σκεφτεί κανείς ότι η ιστορία αυτή γράφτηκε το 1926, καταλαβαίνει πόσο μπροστά από την εποχή του ήταν ο Lovecraft και πόσο πλούσια φαντασία διέθετε. Επομένως, δίκαια το “The Call of Cthulhu” θεωρείται κλασικό έργο που επηρρέασε πλήθος όχι μόνο μελλοντικών συγγραφέων, αλλά και άλλων καλλιτεχνών γενικότερα. Όσοι από εσάς είστε λάτρεις της λογοτεχνίας τρόμου/φανταστικού, θα περάσετε ευχάριστα διαβάζοντας την  συγκεκριμένη ιστορία του H.P. Lovecraft. 







Σάββατο 2 Απριλίου 2011

Επιστροφή από τη λήθη







Στη μονή της Aγίας Aικατερίνης, στην έρημο του Σινά, ο πατήρ Γρηγόριος ζει μονάχα για το Θεό και τη Γνώση. Aπροσδόκητα η ζωή του παίρνει δραματική τροπή, όταν ανακαλύπτει τυχαία σε μια μυστική κρύπτη ένα παλιό βυζαντινό χειρόγραφο, που ίσως δε θα 'πρεπε ποτέ να δει το φως της μέρας. Συγκλονισμένος από τις αποκαλύψεις και τους φοβερούς υπαινιγμούς που περιέχονται σ' αυτό, αποφασίζει να δράσει - χωρίς να γνωρίζει ότι οι πράξεις του θα ξυπνήσουν πανίσχυρες σκοτεινές δυνάμεις, που δε θα διστάσουν μπροστά σε τίποτε για να τον σταματήσουν. Σύντομα ο αγώνας του για την ανακάλυψη της αλήθειας θα αποκτήσει χαρακτήρα διεθνικό, καθώς ο ίδιος κι οι σύντροφοί του, ο νεαρός αρχιτέκτονας Nικήτας Παλαιολόγου κι η γοητευτική αρχαιολόγος Aναστασία Pοζάκη, θα αντιμετωπίσουν θανάσιμες απειλές από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα... από τη Pιγιάντ και τη Bοστώνη, μέχρι την 'Αγκυρα και το Kάιρο.

Έχοντας διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο του Λεωνίδα Χατζηνικολάου ("O θαυματουργός ψίθυρος του Ερμή"), διαπίστωσα δύο πράγματα. Πρώτον: ότι δεν βάζω μυαλό και δεύτερον: πόσο κουραστικός είναι αυτός ο συγγραφέας. Άμα διαβάσει κανείς το βιογραφικό του, βλέπει ότι έχει σπουδάσει αρκετά πράγματα, δεν είναι όμως αναγκαίο να χρησιμοποιεί όλες αυτές τις γνώσεις μέσα στις λογοτεχνικές του προσπάθειες. Οι πληροφορίες είναι συνεχόμενες και η γραφή του είναι τόσο πυκνή, που θες γυαλιά πρεσβυωπίας. Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε μ' ένα βιβλίο που ακολουθεί τα χνάρια του Κώδικα Ντα Βίντσι. Μία μεγάλη αποκάλυψη που θα ταράξει τις δομές της θρησκείας και θα φέρει τα πάνω κάτω. Η πλοκή είναι αρκετά καλή, αλλά χάνει στα σημεία, κυρίως από το επιτηδευμένο γράψιμο. Σίγουρα ο Χατζηνικολάου έχει κάνει μεγάλη έρευνα (+), αλλά όλα αυτά τα στοιχεία, μπορούν να περάσουν στον αναγνώστη μέσα από ένα πιο απλουστευμένο καλούπι (-).

Το προτείνω σε ανθρώπους που έχουν πολύ χρόνο για χάσιμο, γαϊδουρινή υπομονή και ένα πακέτο lexotanil στο κομοδίνο.

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011

Full Dark, No Stars


I believe that there is another man inside of every man, a stranger, a Conniving Man.”

Χθες βράδυ τελείωσα το καινούριο βιβλίο του Stephen King, μια συλλογή τεσσάρων διηγημάτων με τίτλο “Full Dark, No Stars”. Πρόκειται για μία ακόμη πολύ καλή δουλειά του κορυφαίου -κατά την άποψή μου- σύγχρονου αμερικανού μυθιστοριογράφου. Με ήρωες απλούς καθημερινούς ανθρώπους, που βρίσκονται όμως σε ασυνήθιστες και ιδιόμορφες καταστάσεις, ο King καταφέρνει να μας δώσει ιστορίες που θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι υπαρκτά περιστατικά, σαν αυτά που μπορεί να δει κάποιος στα δελτία ειδήσεων ή να διαβάσει στις εφημερίδες.
Έχοντας διαβάσει αρκετά βιβλία του συγκεκριμένου συγγραφέα και όντας δυσαρεστημένος από την μετάφραση – απόδοση ορισμένων βιβλίων του στα ελληνικά (π.χ η μετάφραση στο “Αυτό”, ενός βιβλίου 1200 σελίδων περίπου, που από πολλούς θεωρείται ίσως το καλύτερο του King, είναι σε πολλά σημεία τόσο πρόχειρη που σε απογοητεύει), αυτή τη φορά αποφάσισα να το διαβάσω στα αγγλικά. Έτσι συνειδητοποίησα κάτι που ήδη υπήρχε το πίσω μέρος του μυαλού μου: πως όσο καλή και να είναι μια μετάφραση, δεν παύει να είναι μετάφραση και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική, αυθεντική γραφή και ύφος του συγγραφέα. Η ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου στην πρωτότυπη γραφή του με έβαλε στο “κλίμα” καλύτερα, χωρίς να χάνω τα νοήματα μέσα από -αναγκαστικές σε πολλές περιπτώσεις- παραφράσεις και τελικά το διασκέδασα πολύ περισσότερο.
Αν κάποιος με ρωτούσε ποιά από τις τέσσερις ιστορίες μου άρεσε πιο πολύ, θα έλεγα πως από αυτή τη συλλογή η αγαπημένη μου ήταν το “Big Driver”, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι υπόλοιπες δεν ήταν εξίσου συναρπαστικές.



1922
Είναι η ιστορία-εξομολόγηση του Wilfred Leland James, ενός αγρότη από τη Νεμπράσκα, που τον Ιούνιο του 1922 σκότωσε τη γυναίκα του λόγω μιας έντονης διαφωνίας που είχαν για μερικά χωράφια. Με τη βοήθεια του ανήλικου γιού του, Henry, ο Wilfred αφού έκοψε το λαιμό της Arlette, την πέταξε μέσα στο παλιό πηγάδι της φάρμας τους, θεωρώντας πως ήταν η καλύτερη λύση προκειμένου να μην πουληθεί αυτή η έκταση γης. Τα πράγματα όμως, δεν πηγαίνουν όπως ακριβώς θα περίμενε ο Wilfred και μια σειρά γεγονότων θα περιπλέξουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση...

Big Driver
Η συγγραφέας Tessa Jean, μετά την ομιλία της σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, χάνει το δρόμο στην επιστροφή για το σπίτι της και βρίσκεται μόνη σε μια ερημική περιοχή που δεν γνωρίζει. Διάσπαρτες στο δρόμο είναι πεταμένες μερικές σανίδες με καρφιά, ένα από τα οποία έχει τρυπήσει το λάστιχο του αυτοκινήτου της. Όταν θα κατέβει για να ελέγξει τι έχει συμβεί, μια τρομακτική συνάντηση με έναν ξένο θα την στιγματίσει για πάντα. Από εκείνη τη στιγμή, η εκδίκηση θα γίνει σκοπός της ζωής της...

Fair Extension
Ο Dave Streeter συναντά τυχαία έναν μυστηριώδη μικροπωλητή που ειδικεύεται σε διαφόρων ειδών συμφωνίες. Τί θα συμβεί όταν αυτός ο μικροσκοπικός επιχειρηματίας θα προτείνει στον Streeter μια συμφωνία για την επιμήκυνση της λιγοστής ζωής που του απομένει;

A Good Marriage
Η Darcy Anderson ζει μια καλή και ήσυχη οικογενειακή ζωή, μέχρι που ένα βράδυ ανακαλύπτει στο γκαράζ του σπιτιού της το φρικιαστικό μυστικό που φύλαγε καλά κρυμμένο για χρόνια ο άντρας της, Bob, που εκείνη την στιγμή λείπει για δουλειές. Τώρα όμως πρόκειται να γυρίσει σπίτι... Τελικά πόσο καλά μπορεί να ξέρει κανείς κάποιον ακόμη και μετά από 27 ολόκληρα χρόνια γάμου; 




 

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Σε κώμα


Έμοιαζε σαν η ζωή να της τα είχε προσφέρει όλα απλόχερα… Καριέρα, φιλία, συντροφικότητα. Τίποτα δεν προμήνυε την καταστροφή που ερχόταν, όταν ξαφνικά ένα αυτοκίνητο με ιλιγγιώδη ταχύτητα θα συνέθλιβε κάθε οστό του κορμιού της.


ΣΕ ΚΩΜΑ...


Χωρίς να βλέπει, χωρίς να μιλά. Ακούει όμως όσα λέγονται και οι αποκαλύψεις γκρεμίζουν τον κόσμο της, απειλούν ξανά τη ζωή της. Ποιος θα τη σώσει από τον εφιάλτη;


«Η γνωστή και πετυχημένη συγγραφέας Joy Fielding μας παρουσιάζει ένα μυθιστόρημα που μας καθηλώνει, με πρωταγωνίστρια μια νέα γυναίκα εγκλωβισμένη σε έναν εφιάλτη κάπου ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο». 
New York Times


Διαβάζοντας αυτή την περίληψη περιμένεις πάρα πολλά, τελικά όμως μένεις “χάσκων”. Το τελευταίο βιβλίο της Τζόυ Φίλντινγκ είναι γύρω στις 500 σελίδες, οι μόνες όμως που έχουν ενδιαφέρον είναι οι 300 και πολλές, λέω. 
Μια γυναίκα η οποία πέφτει σε κώμα από την αρχή του έργου είναι κουραστικό από μόνο του, αλλά γίνεται ακόμα πιο ανυπόφορο το ό, τι η συγγραφέας μην έχοντας πολλά να πει, προσπαθεί και καταφέρνει να τραβήξει την ιστορία από τα μαλλιά, χωρίς λογοτεχνικά τεχνάσματα. Βέβαια έχω συνηθίσει σε μία πιο ανδρική γραφή και η γυναικεία όσο να 'ναι με ξενίζει. Για να μην είμαστε όμως και τελείως αφοριστικοί η Φίλντινγκ έχει ένα μαγικό τρόπο ν' αναλύει τη γυναικεία ψυχολογία και να σε κρατάει σε αγωνία. Ζεις την απόγνωση της ηρωίδας και είναι φορές που αισθάνεσαι τους χτύπους της καρδιάς σου ν' ανεβαίνουν, μαζί με το γύρισμα των σελίδων. Νιώθεις την ανάσα του δολοφόνου στο λαιμό σου. 
Το happy end είναι όμως απογοητευτικό και το γνωρίζεις από την αρχή, έχεις όμως την κρυφή ελπίδα ότι θα υπάρξει κάποια ανατροπή.


Αν είσαι γυναίκα, να το διαβάσεις. Αν είσαι άνδρας.... ΜΑΚΡΙΑ!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...